شعر ریاضی


 

خواب ریاضی

 

باز هم خواب ریاضی دیده ام                   خواب خطهای موازی دیده ام

خواب دیدم خوانده ام ایگرگ زگوند            خنجر دیفرانسیل هم گشته کند

از سر هر جایگشتی می پرم                   دامن هر اتحادی می درم

دست و پای بازه ها را بسته ام                 از کمند منحنی ها رسته ام

شیب هر خط را به تندی می دوم              گوش هر ایگرگ وشی را می جوم

گاه در زندان قدر مطلقم                           گه اسیر زلف حد و مشتقم

گاه خطها را موازی میکنم                         با توانها نقطه بازی میکنم

لشکر تمرین دارم بیشمار                          تیغی از فرمول دارم در کنار

ناگهان دیدم توابع مرده اند                         پاره خطها، نقطه ها ، پژمرده اند

در ریاضی بحث انتگرال نیست                    صحبت از تبدیل و رادیکال نیست

کاروان جذرها کوچیده است                      استخوان کسرها پوسیده است

از لگ و بسط نپر اثار نیست                       ردپایی از خط و بردار نیست

هیچکس را زین مصیبت غم نبود                 صفر صفرم  هم دگر مبهم نبود

آری آری خواب افسون میکند                     عقده را از سینه بیرون می کند

مردم از این y ,x  داد ،داد                          روزهای بی ریاضی یاد باد


شعر از آقای اکرامی - کنفرانس ریاضی مشهد 79



 

نگهدار حریم علم و دانش

شنو از دانشی که بی کران است                 شگفتی ها دراین دریا نهان است

 

ریاضی مثل یک قوی سبکبار                       به نرمی بر روی هستی روان است

 

درخشنده تر از یک قرص خورشید                  فروغش بین دانش ها عیان است

 

دونده همچو آهوی سبک پی                        به باغ علم و دانش او دوان است

 

هماره غرق گلهای بهاری                          علوم پایه را بی او، خزان است

 

نگهدار حریم علم و دانش                           علوم پایه گله، او شبان است

 

حسابان درگلستان ریاضی                        بسی خرم چو یک سرو چمان است

 

مکان هندسی بسیار زیباست                    تو گویی باغ زیبای جنان است

 

عروسی همچو مشتق در حسابان             به مثل دلبری ابرو کمان است
مجله پویا

 

این هم یه شعر از یکی از دانشجویان دانشگاه صنعتی که دلش از ریاضیات خیلی پره

شاعر این مثنوی دیوانه نیست                     با ریاضی خوانده ها بیگانه نیست

روز و شب خواب ریاضی دیده ام                      خواب خطهای موازی دیده ام

كاش در دنیا نشان از غم نبود                           صفر صفرم اینقدر مبهم نبود

حال ،بشنو اندكی از رشته ام                             مثل یك زالو به خونش تشنه ام

در ریاضی چهره ای شاداب نیست                     هشت ترمی ،در انجا باب نیست

بچه ها پیوسته دشنامش دهند                              گوش خود اما به فرمانش دهند

ای ریاضی ،ای ریاضی چیستی؟                       می بری هردم به تیغت ،كیستی ؟

تاكه اسمت بر زبان سبز شد                                كل مغزم پیچهایش هرز شد

چون برای درسهایی مثل جبر                             گاو نر می خواهد و یك مرد گبر

شخصیتهایی چنان فرما وگوس                            هر كدامش قامتم را داده قوس

                        بچه ها از قضیه گریان می شوند               بهر اثباتش پریشان می شوند             
بهر تنها یكصدم  پایان  ترم                                 جمله می لولند انجا مثل كرم   


 

شعری زیبا از مرحوم پروفسور هشترودی، ریاضیدان شهیر ایرانی، که در آن به زیبایی، مضامین رایج در شعر کلاسیک فارسی را با اصطلاحات رایج ریاضی تلفیق کرده است:



منحنی قامتم، قامت ابروی توست

خط مجانب بر آن، سلسله گیسوی توست

حد رسیدن به او، مبهم و بی انتهاست

بازه تعریف دل، در حرم کوی توست

چون به عدد یک تویی من همه صفرها

آن چه که معنی دهد قامت دلجوی توست

پرتوی خورشید شد مشتق از آن روی تو

گرمی جان بخش او جزئی از آن خوی توست

بی تو وجودم بود یک سری واگرا

ناحیه همگراش دایره روی توست

__________________

Powered By Persian E107 BY Iranscripts.Com | Sponsor : MehrHost.Com